Vyfdegeslag-Matie dra die Cillié-naam met trots
- 'n Vyfdegeslag-Matie sit 'n familie-erfenis voort wat sover as die Universiteit Stellenbosch se heel eerste rektor terugstrek.
- Simoné Cillié het vroeër vanjaar haar graad in die aktuariële wetenskap cum laude verwerf.
- Sy is trots op haar erfenis en skryf nou die volgende hoofstuk in die Cillié-familie se Stellenbosch-verhaal.
Toe Simoné Cillié vroeër vanjaar oor die verhoog gestap het om haar graad in aktuariële wetenskap cum laude te ontvang, het haar grootouers en gesinslede van trots gestraal. Die begaafde student is nie net 'n vyfdegeslag-Matie nie, maar haar grootoupagrootjie, prof GG Cillié (1870–1958), was die eerste rektor van die Universiteit Stellenbosch (US). Hy het in 1911 die instelling se eerste professor in die opvoedkunde geword. Die Opvoedkundegebou in Ryneveldstraat dra steeds sy naam.
Twee ander formidabele afstammelinge sou vir baie dekades daarna op die Cillié-naam voortbou: Simoné se oupagrootjie, algemeen bekend as "prof Gawie" (1910–2000), was 'n vooraanstaande professor in die wiskunde en sterrekunde aan die US wat 'n PhD aan die Universiteit van Oxford en 'n meestersgraad aan die Harvard-Universiteit verwerf het. As koordirigent word prof Gawie wyd as een van die invloedrykste figure in Suid-Afrikaanse kerkmusiek erken. Sy broer Piet Cillié (1917–1999) was 'n groot gees in die koerantwese, voorsitter van Naspers en vir meer as twee dekades redakteur van Die Burger. Hy het in 1978 die eerste hoof van die Departement Joernalistiek aan die US geword.
Simoné se oupa, wat die familienaam Gabriël Gideon met trots dra, het sy eie akademiese reis ook by die US begin. Hy het in 1968 'n meestersgraad in fisika verwerf en was 'n lid van die US-koor voordat hy na Pretoria verhuis het, waar hy fisika aan die Universiteit van Pretoria en Unisa doseer het. Haar ouma Eunice het 'n diploma in musiek aan die US voltooi en was later 'n onderwyseres by die Laerskool Paul Roos.
"Ons is so trots op Simoné," het Gabriël kort na Simoné se gradeplegtigheid gesê. "Dit is so 'n voorreg om 'n vyfdegenerasie-lid van ons familie aan die Universiteit Stellenbosch te sien gradueer."
Trots op familietradisie
Simoné het vir die eerste twee en 'n half jaar van haar studentelewe by haar grootouers naby die Botaniese Tuin op Stellenbosch gewoon. Hulle huis is nie ver van die oorspronklike huis van die eerste rektor by Van Riebeeckstraat 36 nie. Terwyl sy in Pretoria grootgeword het, sê Simoné, was dit altyd vanselfsprekend dat sy op Stellenbosch sou wou kom studeer.
"Dit is ʼn groot eer om in die voetspore van geslagte te volg wat sulke belangrike bydraes gelewer het. Terwyl ek by my grootouers gewoon het, het ek opgemerk daar is baie trots en respek vir die Cillié-familie se nalatenskap – nie as selfverheffing nie, maar as ware warmte en verbintenis met geskiedenis. Dit is 'n groot voorreg om 'n Matie te wees," sê Simoné met 'n glimlag, "en dit is cool om die Cillié-naam te dra," voeg sy by.
Haar pa Gawie, een van vier broers, het ook twee jaar aan die US gestudeer. Sy jonger broer Charl, 'n digitale kenner en korporatiewe uitvoerende beampte met twee US-grade, het van 2018 tot 2022 in die US Raad gedien.
Nog 'n familielid, ook Gawie Cillié, was vir 31 jaar 'n steun pilaar by die US se Departement Bedryfsielkunde. Hy is 'n bekende deskundige in indiensnemingsverhoudinge en voormalige dosent aan die Stellenbosch Besigheidskool.
Ondersteunende omgewing by US
Simoné is tans besig met 'n honneursgraad en sê sy het op aktuariële wetenskap besluit omdat sy op soek was na 'n uitdaging. "Dit het my ook aangetrek omdat aktuariële wetenskap direk na 'n beroep lei," verduidelik sy.
Aktuariële wetenskap is uiters veeleisend en daarom was daar nie veel tyd vir buitemuurse aktiwiteite in haar voorgraadse jare nie. "Die akademiese druk was geweldig, so ek was dankbaar dat ek by my grootouers kon woon en ook Stellenbosch se geskiedenis en skoonheid deur hulle oë kon ervaar."
Wanneer sy 'n blaaskans neem, gaan sy stap in Coetzenburg. "Ek waardeer die ondersteuning wat ek van my kerkgemeenskap kry en die vriende wat ek op Stellenbosch gemaak het. Ondanks die fel mededinging, staan die studente in ons honneursklas bankvas agter mekaar."
Toe Simoné se naam by die Maart-gradeplegtigheid uitgelees is, het die aankondiger dit per ongeluk weggelaat dat sy haar graad cum laude ontvang. "My klasmaats was namens my baie ontsteld," onthou sy. "Hulle was so ondersteunend en het moeite gedoen om vir my te sê, 'Moenie bekommer nie, ons weet jy het 'n onderskeiding gekry.' Dit was eintlik 'n bedekte seëning, want dit het my laat besef hoeveel hulle werklik omgee."
Simoné het met die proses begin om vir aktuariële werk vir aanstaande jaar aansoek te doen, maar behalwe om werk te vind, het sy geen spesifieke planne nie. "Ek het nog nooit regtig te ver vooruit beplan nie. Ek het altyd gefokus op dít wat voor my is en probeer om dit so goed as moontlik te doen. Ek glo elke geleentheid kom met 'n verantwoordelikheid om die beste daarvan te maak. Soos die gesegde lui: 'Die mens wik, maar God beskik.' Ek vertrou dus dat indien ek getrou aan die werk voor my bly, my pad sal ontvou soos dit moet. Ek sal sien waarheen die pad lei."