In 1995 was dr Scarpa Schoeman 'n opgewonde eerstejaar mediese student aan die Universiteit Stellenbosch. Nou, drie dekades later, het hy teruggekeer om die mediese voorgraadse program by sy alma mater te lei.

“Dis 'n baie groot werk,” sê die nuut aangestelde MBChB-programleier in die Fakulteit Geneeskunde en Gesondheidswetenskappe (FGGW). “Ek probeer my voete vind en hoop om mettertyd 'n positiewe impak te maak deur saam met studente en kollegas te werk.”

Schoeman se akademiese loopbaan nadat hy in 2000 aan die Universiteit Stellenbosch gegradueer het, bied ʼn goeie grondslag vir sy huidige rol en is die logiese uitkoms van 'n besluit wat hy vroeg reeds geneem het om op Mediese Onderrig te fokus.

“Ek wou nog altyd ’n pediater of ’n chirurg wees,” onthou hy. “Maar toe ek ’n wedergebore Christen geword het, het ek my fokus verander en besluit om in ’n ruimte te wees waar jy werklik met ontwikkelende mense kan skakel.”

Nadat hy sy gemeenskapsdiens in die Paarl in 2002 voltooi het, het hy rondgekyk na geleenthede om in Mediese Onderrig te spesialiseer. Hy het hom by die Universiteit van Dundee in Skotland gevestig, wat bekend is vir sy MMed-program.

Aanvanklik het Schoeman in 2003 vir ses maande as ’n inwonende dokter in die Verenigde Koninkryk (VK) gewerk om sy studielenings af te betaal. Later dieselfde jaar het hy ’n Anatomie-demonstrator by die Universiteit van Dundee geword.

Die volgende jaar het hy by die St George’s Hospital (nou City St George’s) mediese skool in Londen aangesluit, een van die grootste onderrighospitale in die VK, waar hy vyf jaar lank 'n dosent in Kliniese Vaardighede was. Terwyl hy daar was, het hy oor vyf jaar deeltyds aan sy MMed gewerk en dit in 2010 voltooi.

Toe hy 'n pos as senior dosent in Mediese Onderrig aan die Universiteit van die Vrystaat in Bloemfontein aangebied is, het hy dit aanvaar. “Gedurende daardie tyd het ek 'n aanklank tot assessering in Mediese Onderrig ontwikkel,” sê Schoeman.

Hy het in 2015 'n PhD in assessering in Mediese Onderrig aan die Universiteit van die Vrystaat voltooi, waar hy sy navorsing oor standaardstelling gedoen het en sy vaardighede in assessering in Mediese Onderrig spesifiek ontwikkel het.

Schoeman is daarna deur Wits Universiteit in Johannesburg gewerf om die Eenheid vir Voorgraadse Mediese Onderrig as Direkteur op te rig en te lei. Hy het daar vir drie jaar gebly tot Junie 2019. “Dit was 'n baie onstuimige tyd,” onthou hy. “Die #FeesMustFall-proteste was baie intens vir my en ek het besef dat ek 'n blaaskans nodig het.”

Hy het in Julie 2019 na die VK teruggekeer. “Ek het die geleentheid gekry om te help om 'n splinternuwe mediese skool, Kent and Medway Medical School (KMMS), in Canterbury, Kent, in die suidoostelike hoek van Engeland te stig,” verduidelik hy. “Ek is gewerf en aangestel as hoof van die assesseringsprogram.”

KMMS het in September 2020 geopen, te midde van die Covid-19-pandemie: “Dit was woes, maar dit was 'n wonderlike tyd om 'n strategie vir 'n nuwe mediese skool op te stel en te ontwikkel. Dit was 'n wonderlike werk. Maar deurgaans het ek en my vrou Marlene die roeping gevoel om met ons drie kinders terug te keer na Suid-Afrika.”

Schoeman is in Augustus 2025 as MBChB-programleier aangestel. Hy het in Januarie 2026 begin en verwelkom die vele nuwe uitdagings wat voorlê. “Ons implementeer 'n hernieude kurrikulumproses in die Fakulteit,” sê hy. “Die hernieude kurrikulum is in die vyfde jaar (van ses jaar), so ons is in die laaste jaar van die uitgaande kurrikulum.”

Hy verduidelik: “Om as 'n intern te begin, is altyd nogal uitdagend. Dis 'n groot sprong, so ek dink die nuwe kurrikulum – met sy ses kliniese jare, in vergelyking met drie en 'n half jaar in die vorige kurrikulum – behoort studente sterker voor te berei om 'n Stellenbosse dokter en intern te word.

“Ek dink die blootstelling van veral ons nuwe sesde jaar – die verspreide kliniese vakleerlingskap (VKV) – gaan studente ʼn geleentheid bied om aansienlik as 'n klinikus te ontwikkel voordat hulle die eerste dag van hul internskap aanpak.

“Dis baie opwindend, maar daar is ook uitdagings. Logisties is dit duur om 'n gedesentraliseerde program te bedryf en die gehalteversekering by al ons terreine te bestuur. Dis 'n groot onderneming, so my fokus is op samewerking met kollegas om seker te maak dat die eerste uitrol van die VKV 'n sukses is.”

Schoeman wys daarop dat sy eie eenheid steeds baie klein is: “Ons probeer om dit te laat groei om die enjinkamer te word om hierdie geïntegreerde kurrikulum vir 1 800 studente te dra. Ek beplan om nou saam met die breër Fakulteit te werk om 'n visie en struktuur op die grond te ontwikkel wat die geïntegreerde kurrikulum wat ons nou het, sal verbeter en lewer.”

Selfs die feit dat hy onlangs in Oktober 2025 met nie-Hodgkin-limfoom gediagnoseer is, sal hom nie daarvan weerhou om sy volle toewyding aan sy nuwe posisie te gee nie. In plaas daarvan beoog hy om dit as 'n bate te gebruik: “Wanneer kollegas in staat is om sommige kwesbaarhede te deel, stel dit studente en ander kollegas in staat en moedig hulle aan om ook eerlik te wees oor die probleme wat hulle ondervind en om ondersteuning te vra.”

Schoeman beskou immers die ondersteuning aan studente as 'n sleuteldeel van sy nuwe rol en sy werk in Mediese Onderrig meer algemeen. “Ek is baie gesteld op studenteondersteuning,” beklemtoon hy. “Daarom wil ek sover moontlik openheid 'n rolmodel wees.”