As jong seun het Johan regoor Suid-Afrika grootgeword. Hy het die belangrikste deel van sy hoërskoolopleiding in Villiersdorp in die Boland ontvang. Sy familiehuis was sedert 1978 in Franskraal, Gansbaai (waar hy sê jy die wit haaihokduik doen). “Gevolglik is die een ding wat ek vandag nog goed kan doen, kreefduik – maar ek stroop nie!” skerts hy.
Gevra oor sy besluite om na skool te studeer, sê hy: “Toe ek moes besluit wat om te studeer, moes ek kies tussen medisyne, siviele ingenieurswese of meganiese ingenieurswese. Ek was baie lief vir vliegtuie (nog steeds lief vir), so ek het meganiese ingenieurswese gekies. Ek het gevind dat 'n sterk oortuiging oor wat ek wou doen, my deur die moeilike tye in veral die tweede en derde jaar gedra het.”

Ons kan getuig dat ons voorsitter 'n man van sterk oortuiging is voordat hy optree. Hy is ingestel op vooruitgang en behulpsaam om sy spanlede te lei, veral deur moeilike besluitneming. As 'n departement put ons sekerheid en vertroue uit hom. Johan, selfs in sy rol as Voorsitter van ons departement, staan ​​uit as 'n kollega en vriend vir personeel en studente. Hy is altyd beskikbaar, en indien nie, sal hy spesiale moeite doen om homself beskikbaar te stel. Dit is nie maklik om tred te hou met hom nie, aangesien hy niemand teleurstel wat met hom wil gesels nie, hetsy vir navorsing of net 'n geselsie oor koffie oor die naweek se sport.

Hy sê: “Terloops, ek kon nie ’n beurs kry om te studeer nie, en ek het amper besluit om my studieplanne te laat vaar. ’n Vriend wat pas sy siviele ingenieursgraad voltooi het, het my egter oortuig om vol te hou. Na my eerste jaar kon ek ’n beurs kry van een van die groot mynmaatskappye in Suid-Afrika. Gevolglik het die mynbedryf ook ’n spesiale plek vir my, en ek het die eerste twee jaar van my loopbaan in myne en smelters rondgekruip. Behalwe mynbou, het ek ook in die petrochemiese en motorbedryf gewerk. In wese, hoewel ek nooit in die lugvaartbedryf gewerk het nie, het ek besef dat die wêreld van ingenieurswese so geweldig wyd is dat daar in amper elke rigting iets is wat ek interessant vind.”

“Na agt jaar in die bedryf het ek in 2006 teruggekeer na Stellenbosch, hoofsaaklik omdat ek daarvan hou om met studente te werk. My werk is spesifiek gefokus op turbomasjinerie, maar weereens is die veld so wyd dat ek myself dikwels met energiestelsels en strukturele meganika en selfs instrumentasie en beheer bevind. En ja, na baie jare werk ek in die lugvaartveld deur my betrokkenheid by ISABE (die Internasionale Vereniging vir Lugasemhalingsenjins).”

Professor van der Spuy sluit af met 'n spesiale woord van bemoediging wat spreek van sy passie en begrip vir jong studente: “As ek die jong studente en toekomstige ingenieurs enige woord van raad kan gee, sou dit wees om jou drome met ywer na te jaag, maar om te onthou dat die mees voor die hand liggende weg om jou drome te verwesenlik nie altyd die interessantste een is nie!”