’n Studenteprojek by Tygerberg-hospitaal het onlangs meer as R1 miljoen gemobiliseer ter ondersteuning van moeders en babas. Agter hierdie sukses lê ’n kragtige les: betekenisvolle sosiale impak hang af van die sterkte van die netwerke wat ons bou en die alumni wat dit aktiveer.

Universiteite praat dikwels oor impak.

Dit verskyn in missiestellings, strategiese dokumente en gradeplegtigheidstoesprake. Woorde soos betrokkenheid, innovasie en verantwoordelike leierskap word só dikwels herhaal dat dit die gevaar loop om institusionele “muurpapier” te word – oral teenwoordig, maar selde deeglik ondersoek.

Tog weet enigiemand wat al ernstig by die kruispunt van besigheid en samelewing gewerk het, dat betekenisvolle impak selde uit instellings alleen spruit.

Dit kom uit netwerke.

Nie die oppervlakkige netwerke waarvan ons praat wanneer ons besigheidskaartjies by konferensies uitruil nie, maar die dieper netwerke van vertroue, geloofwaardigheid en gedeelde doel wat oor jare gevorm word tussen alumni, fakulteitspersoneel, studente en die gemeenskappe wat hulle dien.

Besigheidskole, dalk meer as enige ander deel van ons akademiese instelling, is op hierdie netwerke gebou. Alumni is stigters, uitvoerende beamptes, entrepreneurs, beleggers, staatsamptenare en leiers in die burgerlike samelewing. Hulle beklee posisies oor industrieë en sektore heen. Hulle beskik oor kennis, invloed en hulpbronne wat ver buite kampusgrense strek.

Die vraag is of hierdie netwerke vir sosiale impak gemobiliseer word met dieselfde energie as wat ons aan loopbaanvordering of besigheidsgroei bestee.

By die Stellenbosch Besigheidskool bied een inisiatief ’n blik op wat moontlik word wanneer daardie netwerke doelbewus geaktiveer word. Die MBA Sosiale Betrokkenheidsprojek, ’n deel van die module Besigheid in Samelewing, stel MBA-studente in verbinding met nie-winsgewende organisasies om werklike samelewingsuitdagings te pak. Studente werk in sindikaatspanne saam met gasheerorganisasies, identifiseer dringende behoeftes, mobiliseer hulpbronne en ontwerp praktiese intervensies wat langtermynvolhoubaarheid ondersteun. 

Dit verteenwoordig ’n kragtige perspektiefskuif.

In plaas daarvan om sosiale verantwoordelikheid abstrak in die klaskamer te bespreek, betree studente die komplekse werklikheid waar sosiale impak werklik plaasvind, waar organisasies met beperkte hulpbronne funksioneer, waar behoeftes dringend is, en waar samewerking oor sektore heen dikwels bepaal of inisiatiewe slaag of misluk.

Onlangs het een MBA-sindikaat saam met die Tygerberg-hospitaal se Kindertrust gewerk om moeders en babas in die Kangaroo Moedersorg-afdeling te ondersteun. Wat begin het as ’n studente-betrokkenheidsprojek, het ontwikkel in iets veel meer betekenisvol. Deur ’n kombinasie van fondsinsameling, betrokkenheid van belanghebbendes en mobilisering van netwerke, het die span meer as R1 miljoen se ondersteuning, skenkings en noodsaaklike hulpbronne ingesluit, vir moeders en pasgeborenes verkry.

Die prestasie verdien erkenning.

Maar die belangrikste les lê dieper as die getalle.

Die projek het nie bloot geslaag omdat studente hard gewerk het nie. Dit het geslaag omdat netwerke geaktiveer is. Donateurs, professionele persone, gemeenskapsvennote en institusionele verhoudings het met ’n gesamentlike doel bymekaar gekom. Elke skakel het die kring van moontlikhede uitgebrei.

Met ander woorde, sosiale impak het nie net uit die klaskamer ontstaan nie.

Dit het uit die netwerk rondom dit ontstaan.

Dit is waar alumni ’n onontbeerlike rol speel.

Besigheidskole vier dikwels alumni-sukses deur ranglyste, bedryfsleierskap of entrepreneursprestasies. Dié stories maak saak. Dit weerspieël die reikwydte en invloed van ’n skool se gegradueerdes.

Maar daar is ’n ander dimensie van alumni-leierskap wat ewe veel aandag verdien: die vermoë om die sosiale weefsel rondom die instelling te versterk.

Alumni-netwerke verteenwoordig een van die kragtigste, dog onderbenutte, hulpbronne vir sosiale impak. Gegradueerdes bring professionele kundigheid, strategiese insig en toegang tot besluitnemingsruimtes saam met hulle; iets wat nie-winsgewende organisasies selde op hul eie bereik.

Wanneer hierdie vermoëns met studente-inisiatiewe en gemeenskapsorganisasies verbind word, kan die resultaat transformerend wees.

’n Alumnus stel ’n korporatiewe vennoot bekend wat finansiering vir ’n gemeenskapsprogram ontsluit. ’n Ander mentor ’n studentespan wat ’n komplekse belanghebbersomgewing navigeer. ’n Gegradueerde in die gesondheidsorgsektor help om deure oop te maak wat andersins gesluit sou bly.

Hierdie oomblikke lyk dikwels klein in isolasie.

Saam vorm hulle die infrastruktuur van betekenisvolle sosiale verandering.

Die uitdaging is egter dat sulke betrokkenheid selde outomaties plaasvind. Dit verg doelbewuste optrede. Dit vereis alumni wat hulself nie net as begunstigdes van hul opleiding sien nie, maar as aktiewe deelnemers aan die instelling se breër maatskaplike missie.

Dit is veral belangrik in Suid-Afrika.

Ons land word gekenmerk deur buitengewone potensiaal en diepgaande ongelykheid. Universiteite kan hierdie uitdagings nie alleen oplos nie. Maar hulle beklee ’n unieke posisie by die kruispunt van kennis, leierskap en innovasie.

Besigheidskole veral lei individue op wat ekonomiese stelsels sal vorm, organisasiekulture sal beïnvloed en strategiese besluite oor bedrywe heen sal rig.

Die vraag is hoe daardie leierskap uitgeoefen word.

Indien alumni-netwerke hoofsaaklik op professionele vooruitgang fokus, bly die potensiaal vir maatskaplike bydrae beperk. Maar wanneer alumni die kollektiewe krag van hul netwerk besef en kies om dit te mobiliseer, brei die moontlikhede dramaties uit.

Projekte soos die Sosiale Betrokkenheidsprojek bied ’n uitnodiging.

Nie net om die werk wat studente doen waar te neem nie, maar om daaraan deel te neem.

Om deure oop te maak wat studente nie alleen kan oopmaak nie.

Om organisasies met hulpbronne te verbind waarvan hulle nie geweet het nie.

Om die volgende generasie verantwoordelike leiers te mentor wat die komplekse verhouding tussen besigheid en samelewing bestuur.

Deur dit te doen, help alumni om betrokkenheidsprojekte van klaskameroefeninge na volhoubare vennootskappe te omskep.

En miskien is dit die dieper les.

Sosiale impak is selde die resultaat van ’n enkele inisiatief. Dit is die produk van volgehoue langtermynverhoudings; verhoudings wat verder strek as gradeplegtighede, alumni-geleenthede en netwerkfunksies.

Indien universiteite ernstig is oor die vorming van verantwoordelike leiers vir ’n beter wêreld, moet hul alumni-gemeenskappe hulself nie net as ’n netwerk van professionele persone sien nie, maar as ’n netwerk van moontlikhede.

Die uitnodiging is eenvoudig.

Bly verbind tot die instelling wat jou leierskapsreis gevorm het.

Raak betrokke by die studente wat nou die ruimtes betree wat jy eens ingeneem het.

En wanneer geleenthede ontstaan om die brûe tussen besigheid, samelewing en gemeenskap te versterk, tree na vore.

Want die ware krag van ’n universiteit lê nie in sy geboue of sy ranglyste nie.

Dit lê in die netwerk van leiers wat dit die wêreld instuur, en in wat daardie leiers kies om saam te doen.

Prof Armand Bam

Voorsitter: EBW Sosiale Impakkomitee

If you would like to get more involved the social impact projects of the Faculty of Economic and Management Sciences, please contact Nicole Taute ([email protected]).