Reeks oor Volhoubaarheid: Die SARChI-leerstoel in Groen Waterstof
- Die SARChI-leerstoel in Groen Waterstof fokus op skoon energie en volhoubaarheid van die voorsieningsketting. Sleutelwerk sluit in groen waterstofmodellering, herwinning van e-afval vir kritieke metale en die bestuur van pekelwaterafval. Deur middel van vennootskappe in die bedryf beoog hulle om 'n sirkulêre ekonomie te bou wat wins met die planeet balanseer.
Die aktiwiteite onder die SARChI-leerstoel in Groen Waterstofintegrasie en -oorgang in die Departement Chemiese Ingenieurswese fokus op die gebruik van hernubare skoon energie. Volgens prof. Prathieka Naidoo assesseer die projekte wat tans aan die gang is, die volhoubaarheid van groen/skoon waterstofproduksie oor die waterstofvoorsieningsketting. “Dit behels die oorweging van toegang tot volhoubare water- en koolstofbronne, die assessering van waterverbruik teenoor beskikbaarheid, en die modellering van energietoereikendheid. Pekelbehandeling, afvalbestuur en die wegdoening daarvan is areas van groot kommer as gevolg van hul impak op biodiversiteit en visserye. Saam met ander navorsers werk ons aan die herwinning van elektroniese afval, met die fokus op items soos afvalmagnete, FV-panele en batterye, waaruit kritieke metale van waarde herwin, herwin en hergebruik kan word.”
’n Positiewe uitkoms van die navorsing was ook die vestiging van vennootskappe met belanghebbendes binne en buite die universiteit. “Ons werk saam met EWaste Africa, ’n maatskappy wat ’n afvalherwinningsfasiliteit in Pietermaritzburg in gebruik neem. Ons werk ook saam met ander navorsingsentrums en nywerhede, soos die Skool vir Klimaatstudies aan die US, en die Termodinamika-navorsingseenheid aan die Universiteit van KwaZulu-Natal, oor vloeibare organiese waterstofdraers, pekelbehandeling en afvalbestuur,” sê Naidoo.
Oor die toekoms van volhoubaarheid in chemiese ingenieurswese, is Naidoo van mening dat daar ’n veel groter klem op volhoubare prosesse en produkte is, sodat ons daarna streef om ’n sirkulêre ekonomie aan te neem. Dit behels die integrasie van benaderings in die gebruik van materiale en hulpbronne, die minimalisering van afval en die toepassing van volhoubare ontwerpbeginsels. “Die aanneming van ’n meer holistiese benadering is ’n praktyk wat in onderrig en navorsingstudies opgeneem moet word. Dit is nou nodig om op omgewings-, ekonomiese en sosiale aspekte te fokus, en nie net op doeltreffendheid en winste nie.”