Nel (Petronella Margaretha) Erasmus is in 1928 in Bethal gebore. Sy behaal haar BA-graad in Beeldende Kunste in 1949 aan die Universiteit van die Witwatersrand. In 1951 doseer sy kuns aan die Kunsskool van die Witwatersrand Tegniese Kollege en in 1952 aan die Johannesburgse Hoër Meisieskool. Tussen 1953 en 1955 verhuis sy oorsee om haar studies voort te sit. Sy neem privaat lesse by ’n Tsjeggies-Duitse kunstenaar, Gina Berndtson, wat hoofsaaklik op ’n begrip van kleur gerig is (US Museum, 2000: 16). Terwyl sy haar in Engeland bevind, doseer sy vir ’n paar maande kuns en studeer verder in Parys aan die Sorbonne, Ecole des Beaux Arts en Academie Ranson. Sy hou haar eerste belangrike uitstalling saam met twee ander skilders by die Galerie Bogroff in Parys. In 1966 word sy as Direkteur van die Johannesburgse Kunsmuseum aangestel. Sedert haar aftrede in 1977 spits sy haar meer op haar loopbaan as kunstenaar toe. Sy word beskou as een van die belangrikste na-oorlogse skilders met ’n loopbaan wat oor meer as 60 jaar strek (Stellenbosch Modern and Contemporary Art Museum, 2009). 

Herine Niehaus Fourie is in 1952 in Pretoria gebore en ontwikkel in haar hoërskooljare ’n liefde vir kuns as ’n stokperdjie. Haar belangstelling in kuns en fotografie groei terwyl sy in die Kantoor vir Openbare Betrekkinge van die Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing werk. As huisvrou en moeder doen Herine portrette en ontwerp bemarkingsmateriaal op ’n kommissiebasis. In 1987 verhuis die Fourie-gesin na Stellenbosch en vind sy as amateurfotograaf inspirasie in die skilderagtige dorpie Stellenbosch. Herine Fourie was ook by die bestuur van die Libertaskoor betrokke, het by die Musiekbiblioteek van die Konservatorium gewerk en het haar eie koffiewinkel besit, voordat sy voltyds waterverfskilderye begin doen het. 

n Bietjie geluk by die ongeluk lei daartoe dat ’n Switsers-gebore Engelsman uit Indië in 1839 'n aantal Kaapse tonele skilder en dat hierdie Africana-skat 30 jaar later ’n pad na Stellenbosch vind. 

Solomon Caesar Malan (1812-1894) was ’n briljante jong Switserse student wat in Oxford gaan studeer het. Hy word ’n Britse burger en aanvaar in 1837 ’n professoraat in die klassieke in Kalkutta, Indië. Sy vrou, Mary, moet weens swak gesondheid na Engeland terugkeer en hy vergesel haar tot in die Kaap, waar hy gedurende die winter van 1839 vier maande lank woon voordat hy na Indië terugkeer. 

In hierdie kort tydperk lewer Malan, ’n 27-jarige amateurskilder, ongeveer 90 unieke skilderye, sepiawastekeninge, sowel as sketse in pen, potlood en waterverf: dit sluit in tonele van kontemporêre Kaapstad en omgewing, asook van sy reis deur Stellenbosch en Franschhoek na Genadendal, en van daar af deur die Helderberg-kom terug na Kaapstad. 

’n Mens kan hierdie kunswerke uit die tyd voor die uitvinding van fotografie beskou as die ekwivalent van die foto’s wat deur moderne toeriste geneem word – ’n manier om jou ervarings vas te lê. 

Solomon Caesar se seun, Arthur Noel Malan, publiseer later ’n biografie van SC. ’n Suid-Afrikaanse dokter, Philip Traub, kom in 1966 op ’n eksemplaar van hierdie biografie in ’n Londense rommelwinkel af. Hy let die kort verwysing na die Kaapse sketse op en doen dan heelwat moeite om die eienaar van hierdie werke, Edward Malan, ’n afstammeling van SC, op te spoor. 

’n Voormalige Matie, wyle dr Avril Malan, kom ook van die werke te hore en besluit om hierdie Kaapse Africana na Suid-Afrika terug te bring. Dr Malan koop die bundel met 175 werke, waaronder die Kaapse werke en die Indiese tonele. In 1968 skenk hy dit aan die Universiteit Stellenbosch (US) vir veilige bewaring. In dieselfde jaar stal die Universiteit die versameling uit en publiseer ook ’n boek van die versameling – ’n publikasie wat sedertdien ’n Africana-versamelaarsstuk geword het. Toe die US die instelling se 300ste bestaansjaar in 1979 herdenk, word ’n deel van die versameling weer uitgestal. Sedertdien word ’n gedeelte van die versameling permanent aan die publiek vertoon. 

Marguerite Isabel Murray is in 1899 in Worcester gebore. Sy voltooi haar tersiêre opleiding aan die Victoria Kollege, wat later die Universiteit Stellenbosch word. Marguerite werk 10 jaar as onderwyseres. Sy gee vier jaar lank klas by Bloemhof in Stellenbosch en die oorblywende ses jaar by Jan van Riebeeck in Kaapstad. Daarna aanvaar sy ’n pos as lektrise aan die Universiteit van Kaapstad en word in 1934 een van die stigters van die Kaapstadse Afrikaanse Toneelvereniging. Sy is in Julie 1983 oorlede. Haar belangrikste bydrae tot teater en toneelspel is Binnehof (1959: drie bedrywe) waarin sy, in pas met die klein-realistiese regie van vele Fagan-dramas, ’n uitbeelding gee van ’n aantal woonstelbewoners wat hulle bestaan daar op die een of ander manier voer (Kannemeyer, 1983: 24).