Toe Louis du Preez in 1990 by die Universiteit Stellenbosch (SU) aankom, was dit sy eerste besoek aan die dorp. Vars van sy verpligte militêre diens en sy kinderjare in Pinetown buite Durban, het hy in 'n onbekende omgewing ingestap wat gou 'n sentrale plek in sy lewe sou inneem.

"Ek het nie eens die koshuise op kampus geken nie," onthou hy. "Ek het per ongeluk in Simonsberg beland, dit was net 'n naam en 'n stuk papier wat in my hand gestop is." 

Daardie "ongeluk" was die begin van 'n blywende verhouding. Sy twee broers het later by hom in Simonsberg aangesluit en Stellenbosch het vinnig Du Preez se tuiste geword. Hier het hy vriendskappe gesmee wat tot vandag toe nog voortduur. Dit hom aan die kern van 'n universiteit geplaas het wat sy pad deur die onstuimige vroeë jare van Suid-Afrika se demokrasie moes vind.

"Die nuwe Suid-Afrika het pas aangebreek," onthou hy. "Ek dink die meeste mense was waarskynlik onseker oor hoe dit alles sou ontvou ... maar in 'n tipiese studente-styl het ons net maar net aangegaan." 

Du Preez sou later as primarius van die Simonsberg-manskoshuis, lid van die Studenteraad (SR) en as SR-voorsitter in 1994 dien. In daardie rol het hy as ex officio-lid in die Raad gedien. Sy onlangse verkiesing laat hom dus na 'n bekende omgewing terugkeer.

Du Preez is eenparig deur die kieskollege van donateurs, die US se skenkerskiesafdeling, verkies om vanaf 2 April 2026 vir 'n termyn van vier jaar in die Raad te dien. 

Navigeer kompleksiteit en teenstrydige stemme 

Du Preez se professionele lewe is deur die reg, korporatiewe bestuur en leierskap in komplekse omgewings gevorm. Nadat hy as prokureur van die Hooggeregshof van Suid-Afrika gekwalifiseer het, het hy 'n vennoot by Jan S de Villiers geword en later in die nasionale uitvoerende komitee van Werksmans Prokureurs gedien. 

Hy het middel 2017 by Steinhoff Internasionaal as Hoofregsadviseur aangesluit. Die maatskappy se rekeningkundige onreëlmatighede is binne maande ná sy koms ontbloot en het een van Suid-Afrika se belangrikste korporatiewe krisisse veroorsaak. Dít het hom met die keuse om weg te tree of te bly gekonfronteer, en het hy gekies om die storm aan te durf.

"Ek moes kies: Bly ek of gly ek?" sê hy. Hy het besluit om vas te byt, aanvanklik as kommersiële direkteur en vanaf 1 Januarie 2019 as HUB van die Internasionale Groep. In dié posisie het hy gehelp om die maatskappy deur 'n uitgerekte herstruktureringsproses te lei. Die maatskappy is sedertdien as Ibex Holdings herposisioneer, waar hy steeds as Groep HUB dien. Die herstelproses ná die aanvanklike Steinhoff-debakel word internasionaal as 'n voorbeeld van uitstekende korporatiewe krisisbestuur beskou. 

Wanneer hy terugkyk, beskryf Du Preez die op- en afdraandes as veeleisend én vormend. "Dit was moeilik om konflik te hanteer wat jy nie veroorsaak het nie. Jy sou in 'n vergadering instap en mense sou summier uitstap. Maar dit was 'n fassinerende ervaring. Dis soos om twee MBA's gelyktydig te doen, behalwe dat jy nie tyd het om te studeer nie!" 

Een van die waardevolste lesse wat hy in hierdie tydperk geleer het, gaan oor leierskap in bestrede ruimtes – 'n benadering wat hy glo hom goed te staan sal kom in sy rol in die Raad. "Daar sal altyd baie teenstrydige sienings en menings rondom die tafel wees," sê hy. "Mense voel dikwels uiters sterk oor hulle sienings ... Jy moet probeer om almal die geleentheid te gee om hulle menings te lug." 

Maar in dieselfde asem voeg hy by dat leierskap beslistheid vereis. "Jy kan nooit almal tevrede stel nie," beklemtoon hy. "As jy deel van 'n leierskapsliggaam is, moet jy 'n besluit neem en daarby hou. Jy moet eerlik en deursigtig wees en mense saamneem op die reis." 

Gesinsbande met die US 

Al is Du Preez se loopbaan in hoëdruk-omgewings gevorm, bly sy verbintenis met Stellenbosch in mense en kontinuïteit geanker. Sy vrou, prof Jacqueline Yeats, is ook 'n eertydse Matie en is tans 'n buitengewone professor in handelsreg aan die US. 

Die egpaar het vier kinders: Twee van hulle seuns studeer steeds aan die US en die oudste het verlede jaar gegradueer. Hulle dogter is in graad 11 en sal waarskynlik ook in 2028 'n Matie word. Met só 'n vol huis was slaap 'n luukse, skerts Du Preez. Hy staan dikwels voor dagbreek op om stil tyd agter sy rekenaar te kry. "In die oggende kry Jackie koffie in die bed voordat ek die res van die gesin wakker maak. Ons klompie is baie geheg aanmekaar. Die kinders het altyd vriende wat hier kuier, so dit is baie selde net ons ses by die huis." 

Sy seuns se uiteenlopende vriendekringe en positiewe ervarings by die US is kennelik vir Du Preez 'n bron van vreugde. "Wanneer ek met my kinders praat, klink hulle baie gelukkig by die Universiteit. Hulle was bevoorreg om oorsee te kon reis en aan internasionale uitruilings te kon deelneem, en hulle sê vir al hulle maats Stellenbosch is een van die beste plekke in die wêreld om by te studeer."

Volgens hom is die Universiteit in 'n "baie gunstige posisie" en in staat om topstudente en -personeel in 'n mededingende hoëronderwysomgewing te lok. "Wat is die belangrikste bate van enige organisasie? Sy mense. En Stellenbosch is in 'n fantastiese posisie aangesien uitmuntende mense hierheen wil kom." 

Eweneens is hy nugter oor die uitdagings wat universiteite in die gesig staar, veral wat finansiering en bestuur betref. "Die groot uitdaging vir universiteite is finansiering, en dit is nie net 'n Suid-Afrikaanse kwessie nie," merk hy op. "Hierdie selfde debatte vind by baie universiteite regoor die wêreld plaas."

Vir hom moet die balans tussen openbare aanspreeklikheid en privaat ondersteuning versigtig hanteer word. Deursigtigheid, glo hy, is die sleutel, selfs wanneer besluite agterna onvolmaak blyk te wees. 

Gee terug aan sy alma mater 

Du Preez se besluit om die benoeming tot die Raad te aanvaar, is eerder deur 'n verantwoordelikheidsin as ambisie gelei. "Om hierdie amp te aanvaar is deel daarvan om terug te ploeg by 'n instelling wat my soveel gegee het," sê hy na aanleiding van 'n gesprek met sy vrou.

Hy sien die US Raad as 'n toesighoudende liggaam wat met langtermynoorsigbestuur belas is. "Dit is nie die Raad se taak om die Universiteit te bestuur nie – dit is die uitvoerende beamptes se werk," sê hy.

Terwyl die US vorentoe kyk na sy Visie 2040, beklemtoon Du Preez die belangrikheid van stabiliteit tesame met verandering – om strydige verwagtinge te balanseer terwyl institusionele sterkte behou word. Hy is duidelik opgewonde oor die moontlikheid om by te dra deur kreatiewe oplossings vir moeilike uitdagings te bied. "Per slot van sake, as almal by 'n universiteit saamstem, boer ons almal agteruit," sê hy met 'n glimlag. 

Nou, meer as drie dekades nadat hy (per ongeluk) by die Simonsberg-koshuis ingestap het, weerspieël sy terugkeer na die Raad nie net professionele ervaring nie, maar ook 'n langdurige verhouding met 'n instelling waarvoor hy baie omgee.